คุณหมอสั่งให้สามีไปตรวจ "น้ำเชื้อ" นั้น เขาดูอะไรบ้าง? แล้วค่าไหนสำคัญที่สุด?

วันนี้ครูก้อยจะมาสรุป เกณฑ์มาตรฐาน 4 ข้อ ที่แพทย์ใช้ประเมินคุณภาพสเปิร์ม ตามมาตรฐานขององค์การอนามัยโลก (WHO) มาฝากค่ะ รู้ไว้ได้เปรียบมากนะคะ เพราะเวลาได้รับผลตรวจในมือ จะได้อ่านออกทันทีเลยค่ะ

🔬 เกณฑ์ 4 ข้อ ที่ต้องรู้

1)  ปริมาณน้ำเชื้อที่หลั่ง (Volume) ต้องหลั่งได้ไม่น้อยกว่า 1.4 cc ต่อการหลั่ง 1 ครั้’

ปริมาณน้ำเชื้อทำหน้าที่เป็น "พาหนะ" พาสเปิร์มเดินทางเข้าสู่ปากมดลูกค่ะ ถ้าน้ำเชื้อน้อยเกินไป สเปิร์มก็ไม่มีแรงดันเพียงพอในการเดินทางนะคะ

2) จำนวนสเปิร์ม (Concentration) ต้องมีไม่น้อยกว่า 16 ล้านตัว ต่อ 1 cc ของน้ำเชื้อ

ฟังดูเยอะมากใช่ไหมคะ? แต่ความจริงคือ ระหว่างทางจากปากมดลูกไปถึงท่อนำไข่ สเปิร์มจะค่อยๆ หายไปเรื่อยๆ ค่ะ บางส่วนว่ายผิดทาง บางส่วนโดนกรดในช่องคลอดทำลาย — กว่าจะถึงไข่ เหลือไม่กี่ตัวเลยค่ะ ดังนั้นตัวเลขตั้งต้นต้องมากพอจริงๆ ค่ะ

3) อัตราการเคลื่อนไหวของสเปิร์ม (Motility) ต้องมีการเคลื่อนไหวไม่ต่ำกว่า 42% ของทั้งหมด

WHO แบ่งการเคลื่อนไหวออกเป็น 3 แบบ

✅ ว่ายตรงเร็ว (Progressive motility)

🔄 ว่ายแต่ไม่ตรง (Non-progressive motility)

❌ อยู่นิ่งๆ ไม่ขยับ (Immotile)

เกณฑ์ 42% รวมทั้งสองแบบแรกนะคะ แต่ถ้าดีที่สุด ควรมีแบบว่ายตรงอย่างน้อย 30% ขึ้นไปค่ะ

3) รูปร่างของสเปิร์ม (Morphology) ต้องมีสเปิร์มรูปร่างสมบูรณ์ปกติ ไม่น้อยกว่า 4% ของทั้งหมด

จริงๆ สเปิร์มผิดรูปร่างเยอะมากโดยธรรมชาติ เกณฑ์ที่แพทย์ใช้เรียกว่า Strict Criteria (Kruger Criteria) ซึ่งตั้งมาตรฐานไว้สูงมาก สเปิร์มปกติต้องมีหัวรูปไข่ คอตรง หางยาวพอดี — ผิดแม้แต่นิดเดียว ถือว่าผิดปกติทันทีเลยค่t